دلايل والدين براي عدم انضباط دادن كودك خود
والدين به دلايل مختلف، از انضباط دادن به كودك خود، اجتنـاب مـيكننـد . اين والدين بايد از علت ترديد خود در مورد انضباط دادن كودكشان آگاه بـوده و بر مقاومت خود براي انجام اين كار غلبه نمايند. شـما نمـي توانيـد بـدون اينكـه نخست خودتان خواهان تغيير رفتارتان باشيد، از كودك خود انتظار داشته باشيد رفتارش را تغيير دهد. گاهي اوقات والدين به دلايل مختلفي از جمله مـوارد زيـر تغيير رفتار خود را دشوار مي يابند:
- والد نا اميد: چنين والدي احساس ميكند كه كـودك او بـراي تغييـر رفتار خود ناتوان است و هميشه بدين صورت، رفتار ضعيفي خواهـد داشـت .
چنين والدي تسليم كودك خود شده است.
“درون و بيرون سطل آشغال”
پايان روز درسي مدرسه بود و خانم ويليـامز، در مدرسـه مانـده بـود تـا در مورد پسر كلاس اولي اش، كوين، با معلم او صحبت كند. خانم ويليامز هـر جـا كه برايش امكان پذير بود و با هر كسي كه بـه حرفهـايش گـوش مـي داد، در مورد رفتار بد پسرش شكوه مي كرد. با اين حال، او هرگـز بـراي انضـباط دادن واقعي به پسر خردسال خود تلاش نكرده بود.
در حاليكه خانم ويليامز و معلم كـوين در حـال صـحبت بودنـد، كـوين در انتهاي سالن نزديك يك سطل زباله روباز مشـغول بـازي بـود . خـانم ويليـامز گفت: “من نمي توانم كاري با او بكنم. او هيچگـاه كـاري را كـه از او خواسـته شده است، انجام نمي دهد.”
هنگامي كه اين مادر و معلم در حـال گفتگـو و از دور مراقـب كـوين هـم بودند، كوين چهار دست و پا بـه درون سـطل زبالـه مـي رفـت و از آن بيـرون مي آمد.
معلم كوين گفت:»مي بيني كوين چكـار مـي كنـد؟ او داخـل سـطل زبالـه مي رود و از آن بيرون ميآيد«. مادر كوين جواب داد: »بله، او هميشه مشـغول چنين كارهايي است. همين ديروز بود كه او به داخل يك گودال پـر از گـل و لاي پريد و …«
مادر كوين هيچگاه به او دستوري نداد. مثلا به او بگويد »از سطل زباله بيـا بيرون.« او هيچگاه از كوين نخواست از كاري كه به آن مشـغول اسـت، دسـت بكشد. او هيچگاه فعالانه به كوين كمك نكرد تا رفتار بـدش را بهبـود بخشـد .
مادر در برابر كودك كم سال خود تسليم شده بود.
- والد غير مواجهه اي: چنين والدي از مواجهه با كودك خـود اجتنـاب مي كند. او واقعا از كودك خود انتظار ندارد كه به او توجه كند و كودك هـم اين را درك مي كند. گاهي اوقات اين والداز اين ميترسد كه اگر درخواستي از كودك خود بكند، او را از دست ميدهد. شنيدن جملاتي مانند »من تو را دوست ندارم.«، »تو پدر وحشتناكي هستي.« يا »اي كاش پدر جديدي پيـدا مي كردم« از زبان كودك، به طور كامل چنين والدي را مبهوت كرده و ارادهاو را براي انضباط دادن به كودكش خنثي مي كند.
والد كم انرژي
“او اين همه انرژي را از كجا مـي آورد؟ مطمئنـا او از مـن انـرژي نمي گيرد. من هميشه احساس خستگي و كسالت مي كنم. بـويژه هنگامي كه ا و را چنين مي بينم…”
- والد كم انرژي: به نظر مي رسد كه چنـين والـدي فاقـد انـرژي فرزنـد پروري لازم براي برابري كردن با يك كودك فعال يا بد رفتـار باشـد . گـاهي اوقات يك مادر يا پدر به تنهـايي مسـئوليت كـودك را بـر عهـده دارد و در همين حال به يك شغل تمام وقت هم مشغول است. گاهي اوقات يك والـد كم انرژي از افسردگي كوتاه مدت يا مزمن هم رنج مي برد.
- والد گناهكار: چنين والدي خود را براي مشـكلات كـودكش سـرزنش كرده و بويژه زماني كه بـراي انضـباط دادن بـه كـودكش تـلاش مـي كنـد، احساس گناه دارد. سرزنش خود و احساس گناه، او را از آموزش اصلاح رفتار به فرزندش باز مي دارد. چنين والدي سهل گير يا منفعل مي شود.
- والد عصباني: بسياري از والدين، هميشـه در حـين انضـباط دادن بـه كودك خود به لحاظ هيجاني ناراحت و عصـباني مـيشـوند. از آنجـايي كـه انضباط دادن بدون عصبانيت و ناراحتي و يا احسـاس بيچـارگي، بـراي آنهـا امكان پذير نيست، آنها به سادگي سوء رفتار كودك خود را ناديده ميگيرند. روش محروميت زمانمند به شما كمك ميكند تـا در زمـان تنبيـه نمـودن كودك خود، آسوده خاطر باشيد.
- والد بازداري شده: گاهي اوقات يك والد به هنگام تلاش براي انضباط دادن به كودك، توسط همسر خود بازداري مي شود. چنانچه اين اتفاق بـراي شما مي افتد، با همسر خـود در مـورد اهـداف مطلـوب در مـورد كودكتـان، گفتگو كنيد. پس از توافق بر سر اهداف پذيرفتني، بر روي حصول توافـق در مورد روش هاي مناسب انضباط دادن، كار كنيد. گـاهي اوقـات، بسـتگان يـا دوستان در زماني كه شما به كودك خود انضباط مي دهيد در كارتان دخالت مي كنند. برخي از افراد خاص به طور مكرر در صورتيكه شما به كودك خود انضباط بدهيد از كار شما ناراحت ميشوند. همين افراد، در صـورتيكه شـما اين كار را انجام ندهيد، باز هم ناراحت خواهند شد! اجازه ندهيد كه ديگران، شما را از اينكه والدي موثر و با اعتماد به نفس باشيد، نااميد سازند.
- والد ناراحت: مشكلات مادي، مسايل مالي و ساير موقعيتهاي دشـوار زندگي، گاهي اوقات تبديل به باري سنگين بر دوش والد، مـيشـوند . اغلـب اوقات اين والد فاقد انرژي، زمان و انگيزه كافي براي كمك كردن به كـودك خود است.
تربيت يك كودك و در عين حال اداره كردن يك خانواده، وظيفهاي دشـوار و چالش برانگيز است. روان شناسان و ساير متخصصان ميتواننـد والـدين را بـراي افزايش درك از خودشان و از خانواده شان ياري دهند و مي تواننـد آنهـا را جهـت بهبود مهارت هاي فرزند پروري شان كمك نمايند.
اين نكات عمده را به ياد داشته باشيم:
- والدين بايد در مورد اينكه كدام رفتارهـاي فرزندشـان مطلـوب و كـدام رفتارها نامطلوب است، به توافق برسند.
- با كودك خود ارتباط روشني داشته باشيد.
- توانايي دادن دستورات روشن و موثر به كودك خود را كسب كنيد.
- كودك شما بـه انضـباط دادن هـم هماننـد عشـق و محبـت نيـاز دارد .
- چنانچه مسأله اي شما را از انضباط دادن به كودكتان باز مي دارد، ماهيت آن را مشخص كرده و در جهت اصلاح آن اقدام نماييد.
